Ποιοι βάζουν ξανά από το παράθυρο θέμα αλλαγών, εν κινήσει, στο ΠΑΣΟΚ;

Από τον περασμένο Σεπτέμβριο, ήταν ημέρες ΔΕΘ, σας είχα ενημερώσει για τις περίεργες φήμες που είχαν φτάσει τότε στα αυτιά μου ότι κάποιοι «αγωνιούντες» στο ΠΑΣΟΚ, φίλα προσκείμενοι στον Παύλο Γερουλάνο, εισηγούνταν ότι θα ήταν προτιμότερο να πάει το κόμμα στις εκλογές με άλλον υποψήφιο πρωθυπουργό και όχι τον Ανδρουλάκη, (ο οποίος θα μπορούσε όμως να μείνει πρόεδρος), για να έχει μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας και ποσοστών.

Δείτε εδώ το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ.

 Τους μήνες που ακολούθησαν, παρά το ότι η κριτική προς τον Ανδρουλάκη συνεχίστηκε και οι επιδόσεις του ΠΑΣΟΚ δεν βελτιώθηκαν, το σενάριο μπήκε στον πάγο, καθώς οι εμπνευστές του αντιλήφθηκαν ότι η υλοποίησή του θα ήταν ανέφικτη και οι αντιδράσεις τέτοιες που για να το πω ωμα «θα έσπαγαν τα μούτρα τους».

Ο Ανδρουλάκης έχει επανεκλεγεί άνετα μόλις πριν από ένα χρόνο και κάτι, παραμένει ισχυρός στο εσωτερικό του κόμματος κι εν πάσει περιπτώσει, αλλαγή αρχηγού εν κινήσει πριν δοκιμαστεί στις εκλογές είναι κάτι σπάνιο.

Προχθες, έπεσε στα χέρια μου ένα άρθρο του Μαρίνου Σκανδάμη, στελέχους του ΠΑΣΟΚ και υποστηρικτή του Χάρη Δούκα στις εσωκομματικές (ήταν εκπρόσωπός του στην ΕΔΕΚΑΠ), με το οποίο επιχειρούσε να ανοίξει και πάλι το ίδιο θέμα, αλλά αυτή τη φορά πιο επίσημα.

Γράφει (στα ΝΕΑ) ο Σκανδάμης, για τον οποίο να σημειώσω ότι είχε διατελέσει γγ αντεγκληματικής πολιτικής επί Παπανδρέου αλλά παρέμεινε (αν και δηλώνει αντιδεξιός και τάσσεται σκληρά κατά μελλοντικής συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ)) και στη συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου (παραιτήθηκε τον Οκτώβριο του 2014), ενώ ο Ανδρουλάκης -με το οποίο ήταν σταθερά απέναντι- τον αντικατέστησε από τομεάρχη Προστασίας του Πολίτη στις ανακατατάξεις που έκανε στο κόμμα πέρυσι:

«Σε επανειλημμένες δημοσκοπήσεις του τελευταίου διμήνου, η δημοτικότητα του Νίκου Ανδρουλάκη βρίσκεται στην 5η θέση των πολιτικών αρχηγών, ενώ η καταλληλότητά του για πρωθυπουργός βρίσκεται στην 4η θέση, κάτω από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον Κυριάκο Βελόπουλο. [...] Αν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής θεωρεί ότι τα επαναλαμβανόμενα  αδύναμα προσωπικά ποσοστά του είναι έγκυρα, τότε πρέπει να αποδεχτούμε, ανεξάρτητα από το αν οι λόγοι είναι δίκαιοι ή άδικοι, πως ο Νίκος Ανδρουλάκης συντελεί στην καθήλωση των ποσοστών του κόμματος. Εδώ έρχεται η ώρα της ευθύνης και θα πρέπει ο ίδιος να δει πολλά ζητήματα από την αρχή, όπως το ζήτημα της συλλογικής ηγεσίας (το SPD στη Γερμανία το έχει καθιερώσει με τη δυνατότητα για διαφορετικό υποψήφιο πρόεδρο από τον υποψήφιο για την Καγκελαρία), άρα διά πρωθυπουργικής υποψηφιότητας γενικότερης αποδοχής, ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής».

Τι λέει λοιπόν ο εξ Αχαϊας Σκανδάμης; Ότι με βάση τις δημοσκοπήσεις ο Ανδρουλάκης δεν είναι πρωθυπουργήσιμος και για να το τεκμηριώσει παραπέμπει στο σύστημα μιας άλλης χώρας, όπως η Γερμανία, που έχει την παράδοση της άτυπης διαρχίας, άλλος πρόεδρος άλλος διεκδικητής της Καγκελαρίας (αλλά πάντως δεν αλλάζει τους αρχηγούς με δημοσκοπικά κριτήρια). 

Ανοίγει όμως και ένα άλλο θέμα, το οποίο είναι εκτός γραμμής ΠΑΣΟΚ και το υποστηρίζουν τα κόμματα της Αριστεράς, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και μέρος της Νέας Αριστεράς, ενώ και ο Αλέξης Τσίπρας, αν και το αφήνει ακόμη θολό τι ακριβώς θέλει να πράξει, λέει κάτι παραπλήσιο:  

«Το ύπατο διακύβευμα των επομένων εκλογών είναι να υπάρξει κυβέρνηση χωρίς τη ΝΔ, δηλαδή προοδευτική. Αν αυτός είναι ο τελικός στόχος, τότε ο διάλογος με όλα τα κόμματα και της προσωπικότητες του Κέντρου, της σοσιαλδημοκρατίας, του σοσιαλισμού, της Αριστεράς και της οικολογίας πρέπει να ξεκινήσει άμεσα χωρίς αποκλεισμούς, face control, παρελθοντολογίες και ιδιοτέλειες, ώστε να παραχθεί ενιαίο μέτωπο και γιατί όχι, ένα κοινό ψηφοδέλτιο που θα παρέχει πλατιά εμπιστοσύνη στον λαό, συσπείρωση δυνάμεων και εκλογική νίκη. Το σίγουρο είναι ότι κάτι πρέπει να κινηθεί. Για αυτό ας ζυγιστεί ο καθένας με τη συνείδησή του και τις ευθύνες του», είναι τα γραφόμενα του στελέχους του ΠΑΣΟΚ, που μέσα στο προσυνεδριακό εύφλεκτο τοπίο, έρχεται να βάλει φωτιά στα τόπια.

Άραγε, θα αναρωτηθώ τώρα εγώ ως καλοπροαίρετος παρατηρητής, τι γνώμη έχουν επί αυτής της άποψης ο Χάρης Δούκας και ο Παύλος Γερουλάνος; Ισχύουν ακόμη οι δηλώσεις τους ότι «δεν αμφισβητείται ο Νίκος Ανδρουλάκης» και ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να κατέβει αυτόνομο στις εκλογές;